एमालेमा नेतृत्व प्रतिस्पर्धा : अब लुकेर होइन, खुलेर निर्णय गर्ने समय
एमालेमा नेतृत्व प्रतिस्पर्धा : अब लुकेर होइन, खुलेर निर्णय गर्ने समय
नेकपा एमालेको महाधिवेशन नजिकिँदै गर्दा अध्यक्ष पदका लागि केपी शर्मा ओली र ईश्वर पोखरेलबीच देखिएको सिधा प्रतिस्पर्धाले पार्टीभित्रको शक्ति–सन्तुलनलाई नयाँ मोड दिएको छ। पछिल्ला वर्षहरूमा एमालेमा अध्यक्ष पद प्रायः अविवादित रूपमा ओलीकै हातमा रहने परम्परा बनेको थियो। तर यस पटक ईश्वर पोखरेलले खुलेर चुनौती दिन तयार हुनु भनेको पार्टीभित्र परिवर्तनको चाहना कति गहिरो छ भन्ने कुराको संकेत हो।
ओली पक्षले आफ्नो अनुभव, संगठनात्मक नियन्त्रण र विगतका उपलब्धिहरूलाई मुख्य आधार बनाइरहेको छ। उनी अहिले पनि एमालेको सबैभन्दा प्रभावशाली शक्ति हुन्। तर यही प्रभाव र दीर्घ नेतृत्वकै कारण पार्टीमा ‘नयाँ सोच’ चाहिने तर्क अघि सार्दै पोखरेल पक्ष सशक्त भएको छ। उनीहरूले पार्टीलाई समावेशी, पारदर्शी र ‘समूहगत निर्णय’ मा फर्काउने एजेन्डा अघि सारेका छन्।
नेतृत्व प्रतिस्पर्धा लोकतान्त्रिक पार्टीको सुन्दर पक्ष हो। तर यसले पार्टीलाई विभाजन, असन्तुष्टि र गुटबन्दीमै धकेल्ने खतरा पनि उत्तिकै हुन्छ। अहिले देखिएको कडाइ, आरोप–प्रत्यारोप र शक्ति–प्रदर्शनले यही जोखिमलाई झन् बढाएको छ। एमालेको वर्तमान प्रतिद्वन्द्वी राजनीति, आगामी निर्वाचन र राष्ट्रिय स्थिरताको सन्दर्भमा हेर्दा—यो महाधिवेशन केवल ‘नेतृत्व छान्ने’ प्रक्रिया मात्र होइन, पार्टीको भविष्यको दिशा तय गर्ने निर्णायक मोड हो।
यदि प्रतिस्पर्धा स्वस्थ रह्यो भने एमालेले नयाँ ऊर्जा र विश्वसनीयता पुनः प्राप्त गर्न सक्छ। तर प्रतिस्पर्धा व्यक्तिगत बदला, गुटीय द्वन्द्व र संकीर्ण एजेन्डामा झर्यो भने, संगठन कमजोर हुने मात्रै होइन—देशको मुख्य विपक्षी राजनीतिक शक्ति नै थप अविश्वसनीय बन्नेछ।
अब जिम्मेवारी ओली र पोखरेल दुबैका काँधमा छ—पार्टीलाई विभाजन होइन, परिपक्व प्रतिस्पर्धाबाट भविष्यतिर डोर्याउने। यही महाधिवेशनले एमालेको चरित्रको वास्तविक परीक्षा लिनेछ।
