राजन थापा आज केवल एउटा नाम होइनन्, उनी मानवताको पक्षमा उभिने एउटा संवेदनशील अनुभूति हुन्
काठमाडौं ।
राजन थापा आज केवल एउटा नाम होइनन्, उनी मानवताको पक्षमा उभिने एउटा संवेदनशील अनुभूति हुन्।
पत्रकारिताको जिम्मेवारीसँगै समाजका दुःख, पीडा र बेथासँग जोडिएर निरन्तर संघर्षरत उनी पछिल्ला वर्षहरूमा जनसेवा र मानवीय उत्तरदायित्वका प्रतीकजस्तै बनेका छन्। जहाँ पीडा छ, जहाँ आवाज सुनिँदैन, त्यहीँ पुगेर साथ दिनु नै उनको जीवन दर्शन बनेको छ।
कोभिड–१९ महामारीले नेपाललाई गहिरो शोक र त्रासमा डुबाएको समय अझै धेरैको स्मृतिमा ताजा छ। अस्पतालहरू भरिए, अक्सिजन अभाव भयो, आफन्तहरू आफ्ना प्रियजनको ज्यान जोगाउन असहाय बने। त्यही समय मृतकको संख्या बढ्दै जाँदा शव व्यवस्थापन आफैंमा एउटा ठूलो संकट बन्यो। शवदाहस्थलहरू क्षमताभन्दा बढी चापमा परे, कतिपय परिवार अन्तिम विदाइसमेत गर्न नसक्ने पीडामा थिए। त्यो अन्धकार समय धेरैका लागि असह्य थियो, तर त्यही बेला राजन थापा मानवताको उज्यालो लिएर अगाडि आए।
शव व्यवस्थापनजस्तो संवेदनशील, कठिन र भावनात्मक जिम्मेवारी उठाउनु सजिलो थिएन। धेरैले टाढा रहन खोजेको कामलाई उनले नडराई स्वीकारे। न कुनै प्रचारको लोभ, न कुनै संस्थागत नामको खोजी—उनी केवल पीडामा परेका परिवारको आँसु देख्थे र त्यसलाई आफ्नो जिम्मेवारी ठान्थे। शोकाकुल परिवारलाई सम्मानपूर्वक अन्तिम विदाइ गर्न सहयोग गर्नु उनको लागि सेवा मात्र होइन, मानवीय कर्तव्य थियो।
राजन थापा भन्छन्, “ठूलो कुरा संस्था वा पद होइन, मानवता हो। जहाँ दुःख छ, त्यहाँ पुग्नु नै मेरो धर्म हो।” उनका यी शब्दहरू केवल भनाइमा सीमित रहेनन्, व्यवहारमा प्रकट भए। निरन्तरता, इमानदारी र निस्वार्थ सेवाले उनले समाजको विश्वास जिते।
यही कारण आज समाजमा एउटा भावनात्मक विश्वास स्थापित हुँदै गएको छ—राजन थापाको सामाजिक काम कहिल्यै खेर जाँदैन। उनका पाइला आशाको बाटो बन्छन्, उनका कर्मले निराशालाई अर्थ दिन्छ। संकटका बेला मात्र होइन, सामान्य दिनहरूमा पनि उनी जनताको दुःखसँगै उभिन्छन्। यही संवेदनशीलता, यही मानवता र यही समर्पणले राजन थापालाई आज समाजका लागि भरोसाको नाम बनाएको छ।
